ترجمه :
به بنى اسرائيل ، در تورات اعلام كرديم كه دو بار در روى زمين فساد مىكنيد و راه طغيان و برترى جويى پيش مىگيريد . همين كه وعدهء نخستين فساد ، فرا رسيد ، بندگانى از خويش ، صاحب شوكت و نيرويى سخت ، بر شما مسلط مىگردانيم ، تا ديار شما را زير پا گذارند ( و شما را بقتل رسانند ) اين وعده ، حتمى است . سپس بر ضد آنها دولت به شما داديم و شما را بمالها و فرزندان مدد كرديم و جمعيت شما را بيشتر ساختيم . اگر نيكى كنيد ، براى خود نيكى كردهايد و اگر بدى كنيد ، براى خود بدى كردهايد و چون وعدهء ديگر فرا رسيد ، ( دشمنان را بر شما مسلط مىسازيم ) تا شما را دچار غم و اندوه سازند و مثل دفعهء اول ، داخل مسجد گردند و بهر چه تسلط يافتند ، نابود سازند . ممكن است پروردگارتان ، شما را رحم كند و اگر باز گرديد ، باز مى - گرديم . ما جهنم را زندان كافران قرار دادهايم .
قرائت :
شاميان و كوفيان - بجز حفص - « ليسوء » و كسايى « لنسوء » و ديگران « ليسوؤوا » خواندهاند .
وجه قرائت اول اين است كه ضمير فعل به خداوند برمىگردد . يا اينكه به « بعث » - كه استفادهء از « بعثنا » مىشود - برمىگردد .
وجه قرائت دوم اين است كه مشابه افعال پيشين : « رددنا ، امددنا و . . . » است . در اينجا در حقيقت ، بد آورى منسوب است به كسانى كه در خانهها گشتهاند . اما علت اينكه :
به خداوند نسبت داده شده ، اين است كه كار آنها با قوت و نيروى خداوندى صورت گرفته است .
وجه قرائت سوم ، به تقدير : « بعثناهم ليسوؤوا وجوهكم » است كه بقرينهء سابق حذف شده . اين قرائت با مطالب سابق و مطالب بعد ، سازگارتر است .
كلمهء « وجوهكم » مفعول به براى « ليسوؤوا » است و مقصود از « وجوه » صاحبان وجوه است . مثل
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
( قصص 88 : هر چيزى هلاك شونده است