إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً
: نوح يكى از بندگان خدا بود كه همواره وى را سپاسگزارى مىكرد و مىگفت : الحمد للَّه . برخى گفتهاند :
- او در آغاز خوردن و آشاميدن مىگفت : بسم اللَّه و در پايان آن مىگفت : الحمد للَّه .
از امام باقر و امام صادق ( ع ) روايت است كه :
نوح ، بامدادان و شامگاه ، مىگفت :
- خدايا تو را شاهد مىگيرم كه نعمتهاى دينى و دنيوى من همه از تست . ترا شريكى نيست . بر من است كه ترا سپاسگزارى كنم ، تا از من خشنود شوى . پس از اينكه از من خشنود شدى ، باز هم وظيفهء من سپاسگزارى است .
اين بود سپاسگزارى نوح .
نظم آيات :
وجه اتصال آيهء
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
به سابق اين است :
- يعنى : منزه است خدايى كه محمد را ببرد و همهء آيات را به او نشان داد ، هم چنان كه آيات و معجزات آشكار را به موسى نشان داد .
برخى گويند :
- يعنى : پيامبرى تو چيز تازهاى نيست . ما براى تو كتاب آسمانى و دلائل محكم فرستادهايم ، همانطورى كه تورات را بر موسى نازل كرديم . چرا اينان موسى را قبول دارند و ترا انكار مىكنند ؟ ! در حالى كه ميان تو و او فرقى نيست .
برخى گويند :
- يعنى اينان همانطورى كه مسافرت آسمانى و معراج ترا منكر مىشوند ، موسى را هم مورد انكار قرار دادند .