تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١
هلاك مىشود . لفيفا : جمع شدن . زجاج گويد : جماعتهايى كه از قبايل مختلف هستند .

مقصود :

اكنون بنقل داستان آموزندهء موسى پرداخته ، مىفرمايد :
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ
: ما نه معجزه ، به موسى كرامت كرديم . در بارهء اين نه معجزه ، اختلاف است : ابن عباس و ضحاك گويند : دست موسى ، عصا ، زبان ، دريا ، طوفان ، ملخ . شپش ، قورباغه و خون است . محمد بن كعب گويد : طوفان ، ملخ ، شپش ، قورباغه ، خون ، دريا ، عصا ، دعا و سنگ است . ابو على جبائى نيز قول محمد بن كعب را پذيرفته ، لكن بجاى دعا ، دست موسى را گذاشته است . قتاده و مجاهد و عكرمه و عطا نيز همين را پذيرفته‌اند ، لكن بجاى دريا و دعا و سنگ ، دست موسى و گرفتارى چند سالهء بنى اسرائيل و كمبود محصولات گذارده‌اند . حسن گرفتارى چند ساله و كمبود و محصولات را يكى به حساب آورده ، در عوض بلعيده شدن آنچه ساحران درست كرده بودند ، بوسيلهء عصا ، معجزه‌اى ديگر به حساب آورده است . برخى گويند : منظور ، نه آيه در بارهء احكام دين است كه بر موسى نازل شد . عبد اللَّه بن سلمه ، از صفوان بن عسال نقل كرده است كه يهوديى به رفيق خود گفت : - بيا نزد اين پيامبر رويم و از او سؤال كنيم . سپس نزد پيامبر گرامى اسلام حضور يافتند و در بارهء همين آيه ، سؤال كردند . فرمود : - منظور از نه آيهء موسى اين است كه : براى خدا شريك قرار ندهيد ، دزدى نكنيد ، زنا نكنيد ، خون بيگناه نريزيد ، پيش سلطان از بيگناهى بدگويى نكنيد