برخى گويند : يعنى تو مىدانى كه اينها دلايل نبوت من هستند ، زيرا ميدانى كه اينها سحر نيستند . روايت شده است كه على ع فرمود : « به خدا آن دشمن خدا ، فرعون نفهميد ، بلكه موسى بود كه فهميد و گفت : « لقد علمت »
وَ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً
: قتاده و حسن گويند : يعنى : چنين تصور مىكنم كه تو بخاطر كفر و انكار ، به هلاكت خواهى رسيد .
ابن عباس مىگويد : يعنى ترا ملعون مىشناسم .
ابن يزيد گويد : يعنى ترا بىخرد مىدانم .
فراء گويد : يعنى ترا از خير ، دور مىدانم .
برخى گويند : منظور اين است كه به گمان من ، تو هلاك خواهى شد ، نه اينكه :
يقين دارم ، زيرا هلاكت ، مشروط بر اين است كه فرعون ، در راه خود اصرار ورزد و تا آخر هم تسليم حق نشود . اين حقيقت را احدى جز خداوند نمىداند .
فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ
: فرعون تصميم گرفت كه موسى و همراهانش را از مصر ، فلسطين و اردن خارج سازد .
برخى گويند : يعنى فرعون مىخواست آنها را بكشد .
فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً
: ما هم فرعون و همهء لشكريانش را غرق كرديم و هيچ يك از آنها را نجات نداديم . اما از بنى اسرائيل ، احدى هلاك نشد .
وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ
: سپس به بنى اسرائيل گفتيم كه شما در سرزمين مصر و شام ، ساكن شويد .
فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً
: بيشتر مفسران گويند : يعنى همين كه قيامت فرا رسيد ، شما را براى حساب و جزا ، از قبر بيرون مىآوريم ، در حالى كه اطراف يكديگر گرد آمدهايد و يكديگر را نمىشناسيد و به قبيلهء خود تمايلى نشان نمىدهيد . برخى گويند : منظور از
وَعْدُ الْآخِرَةِ
وعدهء بعد است . كلبى و قتاده گويند :
منظور نزول عيسى است . ابن عباس و مجاهد گويند : « لفيف » يعنى : در حالى كه اول و آخر شما با هم جمع مىشويد .