نجات يافتند و ايمان آوردند ، همگى هلاك شدند .
سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا
: اگر ترا اخراج كرده بودند ، آنها را دچار بلا مىكرديم . چنان كه روش ما در بارهء گذشتگان ، اينطور بوده است .
سفيان بن عيينه گويد : يعنى پيش از تو پيامبرى نفرستاديم كه مردم اخراجش كنند ، جز اينكه هلاكشان كرديم . اين است سنت هميشگى ما در بارهء پيامبرانى كه پيش از تو فرستادهايم .
وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلًا
: و راهى براى تبديل روش ما نمىيابى . يعنى :
هيچكس نمىتواند سنت خدا را تغيير دهد و باطل گرداند .
سنت : عبارت است از روش و عادت جارى .
حقيقت اين است كه منظور ، از اين آيه ، مشركين مكه است . آنها پيامبر را از مكه خارج نكردند ، بلكه تصميم داشتند كه او را اخراج كنند . چنان كه مىفرمايد :
وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ
( انفال 30 : هنگامى كه در بارهء تو نيرنگ مىكنند كه ترا نگه دارند يا بكشند يا اخراج كنند ) مهاجرت پيامبر ، هم بخاطر اين بود كه مىخواستند او را بقتل رسانند . آنها ميل نداشتند كه پيامبر از مكه خارج شود . وقتى كه خارج شد ، براى بازگرداندنش بتلاش و تكاپو افتادند و براى كسى كه او را بيابد ، جايزهاى سنگين در نظر گرفتند . با اينهمه ، نتوانستند او را برگردانند . اگر آنها پيامبر را اخراج كرده بودند ، طبق همان سنت ديرينهء الهى دچار عذاب مىشدند و همگى مىمردند .