عواقب ناگوارى داشت . مىفرمايد :
إِذاً لَأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ
: اگر چنين كارى كرده بودى ، دو برابر عذاب مشركين ، در دنيا و آخرت ، به تو مىچشانديم ، زيرا گناه تو بزرگ است .
برخى گويند : منظور عذابى است كه ناراحتى آنها زياد و دو چندان باشد .
يعنى : عذاب دنيا و عذاب آخرت ، با المى بسيار و دو چندان ، به تو مىرسانديم . اين معنى از ابان بن تغلب است . شاعر گويد :
لمقتل مالك اذ بان منى * ابيت الليل فى ضعف اليم
يعنى : براى كشته شدن مالك ، شب را با عذابى دردناك ، مىخوابم .
ابن عباس گويد : پيامبر خدا از گناه ، معصوم است ، منظور اين است كه امت او را تهديد كند ، تا احدى از مؤمنين در هيچ يك از احكام الهى به احدى از مشركين اعتماد نكند .
ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً
: آن گاه ياورى نمىيافتى كه از تو در برابر ما حمايت كند .
چون اين آيه نازل شد ، پيامبر بدرگاه خدا عرض كرد :
-
اللهم لا تكلنى الى نفسى طرفة عين ابداً
. يعنى : خدايا هرگز به اندازهء يك چشم بهم زدن ، مرا به حال خود مگذار .