بيان آيه 187
لغت :
ايان : سؤال از وقت و ظرف براى فعل . مثل
ايان تقضى حاجتى ايانا * اما ترى لنجحها ابانا
يعنى : كى حاجتم را بر مىآورى ؟ كى ؟ آيا وقتى براى بر آوردن آن نمىبينى ؟
ساعة : رستاخيز ارساه : اثبات حفى : كنجكاو .
اعراب :
يَسْئَلُونَكَ
: كاف مفعول اول و
« عَنِ السَّاعَةِ »
در محل مفعول دوم
أَيَّانَ مُرْساها
: بتقدير « قائلين ايان . . . » مبتدا و خبر بغتة : مصدر و در محل حال از ضمير « تاتيكم »
شأن نزول :
گويند : اين آيه در باره قومى از يهود نازل شده است كه نزد پيامبر آمده ، گفتند :
اگر پيامبر هستى قيامت كى فرا مىرسد ؟ از اين رو اين آيه نازل شد . اين قول از ابن عباس است . قتاده و حسن گويند : قريش اين سؤال را كردند .
مقصود :
نظر به اينكه پيامبر آنها را از فرا رسيدن قيامت ، ترسانيده بود ، آنها از وقت آن سؤال كردند . مىفرمايد :
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها
: زجاج گويد : منظور از ساعت ، وقتى است كه مردم ميميرند . بيشتر مفسران گويند : منظور وقتى است كه مردم زنده مىشوند و به