تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩

بيان آيه 117 تا 122

قرائت

تلقف : حفص از عاصم اين كلمه را در اين سوره و در سورهء طه و شعراء به تخفيف خوانده است و ديگران به تشديد . قرائت دوم از باب تفعل است كه تاء اول آن حذف شده و قرائت اول ثلاثى مجرد است . شاعر گويد :
انت عصا موسى التي لم تزل * تلقف ما يافكه الساحر
يعنى : تو عصاى موسى هستى كه همواره نيرنگهاى جادوگران را مىبلعيد .

لغت

افك : دروغ ، وارونه كردن و غلط نشان دادن چيزى . وقوع : در اصل به معناى افتادن . حق : چيزى كه مطابق حكمت است . ضدّ باطل . غلبه : پيروزى . صاغر : ذليل .

اعراب

أَنْ أَلْقِ
: ممكن است « ان » مصدريه يا تفسيريه باشد .
ما يَأْفِكُونَ
: « ما » موصوله يا مصدريه است . هنالك : اشاره به دور .

مقصود

وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ
: به موسى وحى كرديم كه عصاى خود را بيندازد . همين كه عصا را انداخت ، به صورت اژدهايى عظيم در آمد و مارهاى دروغين آنها را بلعيد . اين معنى از مجاهد است .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 209 | الشيخ الطبرسي / ستوده / احمد بهشتى