بيان آيه 73 تا 79
قرائت
قالَ الْمَلَأُ
: ابن عامر با واو خوانده است و ديگران بدون واو . حذف و ذكر اين واو ، صحيح است .
لغت
بينة : علامتى كه ميان حق و باطل جدا كند .
ناقه : شتر ماده .
آية : علامت ، عبرت ، دلالت .
تبوئه : منزل دادن . اصل آن از رجوع است . شاعر گويد :
و بوئت فى صميم معشرها * فتم فى قومها مبوئها
يعنى : بازگشت و در ميان قوم خود ، جايگزين شد .
قصور : جمع قصر .
عثى : فساد .
عقر : زخم زدن .
عتو : فساد .
رجف : اضطراب .
جثوم : بر زمين افتادن .
اعراب
ثمود : اين كلمه هم منصرف به كار مىرود و هم غير منصرف . عدم انصراف آن بخاطر اين است كه علم نباشد . مثل
« أَلا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِثَمُودَ »
( هود 60 ) اول منصرف و دومى غير منصرف است .