ردّ و باميد اجابت ، يا از ترس عدلش و به اميد فضلش بخوانند . عطا گويد : يعنى از ترس جهنم و به اميد بهشت .
إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
: نعمت و بخشش خدا در دسترس نيكو كاران است . سعيد بن جبير گويد : يعنى پاداشش به بندگان مطيع نزديك است .
اخفش گويد : منظور از رحمت ، باران است . مؤيد آن اين آيه است :
« فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها »
( روم 50 : به آثار رحمت خدا بنگريد كه چگونه زمين را پس از مرگش زنده مىكند ) احسان ، كارى است كه سزاوار ستايش و اسائه ، كارى است كه سزاوار نكوهش باشد . برخى گفتهاند : منظور از « محسنين » كسانى هستند كه كارهايشان از بدى پاك و سراسر نيكى باشد . لكن ظاهر عبارت اين معنى را نمىرساند . آنچه مقتضاى ظاهر است اين است كه هر كس كار نيكى كرد ، برحمت خدا مىرسد . نه اينكه اگر ميان نيكى و بدى جمع كرد ، از رحمت خدا محروم است . اثبات چنين نظرى احتياج بدليلى محكمتر دارد .