مىدانيد كه غنى بى نياز و فقير مستمند است . شما وظيفه داريد كه اوامر خدا را رعايت كنيد كه او بمصالح بندگان از شما داناتر است .
فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى
: در اداى شهادت ، از هواى نفس پيروى مكنيد و بزيان كسانى كه ميان شما نگرانى و عداوت است ، شهادت مدهيد يا از اداى شهادت بسود ايشان بخاطر غرضى از اغراض ، خوددارى مكنيد و بخاطر تمايل قلبى كه به حكم دوستى يا خويشاوندى به كسى داريد ، بسود او گواهى مدهيد .
أَنْ تَعْدِلُوا
: بخاطر اينكه در شهادت ، به راه عدالت گام نهيد .
فراء گويد : اين جمله ، نظير اين است كه گفته شود : « از هوى نفس پيروى مكن تا خدا خشنود باشد » . برخى هم
« أَنْ تَعْدِلُوا »
را از عدول و انحراف دانستهاند بنا بر اين معناى جمله اين است كه : « از هواى نفس بخاطر انحراف از حق يا در راه عدول از حق ، پيروى منماييد »
وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا
: و اگر از اداى شهادت ، مسامحه و خوددارى كنيد . . . اين معنى از ابن عباس و مجاهد است .
ابن عباس و سدى گويند : خطاب ، متوجه حكام و زمامداران است . يعنى اگر شما حاكمان از قضاوت بسود يكى از دو طرف دعوى خوددارى كنيد و از يكى متوجه ديگرى شويد . . .
ابن زيد و ضحاك گويند : يعنى اگر شهادت را تبديل كنيد و آن را كتمان نماييد . .
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
: خداوند به اقامهء شهادت و تحريف آن و اعراض از آن آگاه است .
دلالت آيه
اين آيه ، دلالت دارد بر وجوب امر به معروف و نهى از منكر و پيمودن راه عدالت ، نسبت به خود و ديگران از ابن عباس در معناى
« إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا »
نقل شده است كه دو نفر در برابر قاضى مىنشينند ، قاضى از يكى از آنها اعراض و به ديگرى توجه مىكند .