آوردند ، همانطورى بكتابهاى آسمانى پيشين ايمان آوردهاند . منظور از كتابهاى آسمانى پيشين ، توارت و انجيل است كه با ايشان بود . اينكه به آنها دستور مىدهد كه آن كتابها را تصديق كنند ، اگر چه به آنها تصديق داشتند ، بخاطر يكى از دو جهت است :
1 - در تورات و انجيل صفات پيامبر گرامى اسلام ذكر و سفارش شده است كه او را تصديق نمايند پس اگر كسى تصديق پيامبر اسلام و قرآن نكند . تصديق تورات و انجيل نيز نكرده است زيرا تكذيب قرآن ، تكذيب تورات و انجيل است .
2 - خداوند متعال ، ايشان را مامور كرده است كه به محمد و قرآن و انجيل اقرار كنند و لازمهء چنين اقرارى ، اقرار به نبوت و رسالت حضرت عيسى ( ع ) است . مؤيد آن روايتى است كه از ابن عباس نقل شده كه : اين آيه در بارهء مؤمنان اهل كتاب : عبد اللَّه بن سلام و اسد بن كعب و اسيد بن كعب و ثعلبة بن قيس و خواهر زادهء عبد اللَّه بن سلام و يامين بن يامين كه از بزرگان اهل كتاب هستند ، نازل شده است . اينان به پيامبر اسلام عرض كردند : ما به تو و كتاب تو و موسى و تورات و عزيز ايمان مىآوريم و به كتابها و پيامبران ديگر كفر مىورزيم ، از اينرو به آنان گفته شد : ايمان بياوريد به خدا و . . .
و آنها بر طبق امر خدا ايمان آوردند .
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
: كسى كه منكر خدا شود يا او را شبيه خلق شناسد يا امر و نهيش را اطاعت نكند و ملائكه را منكر شود يا مثل آنان كه آنها را دختران خدا خواندند ، در مقامى پست قرار دهد و منكر كتب آسمانى و پيامبران خدا و روز قيامت شود .
فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً
: از حق دور شده و از راه راست فاصله گرفته است .
حسن گويد : گمراهى بعيد آن است كه قابل ائتلاف نباشد و مقصود اين است كه :
آنكه بمحمد كفر بورزد و نبوتش را منكر شود ، گويى همهء دين را منكر شده است زيرا ايمان هيچكس صحيح نيست ، مگر بوسيلهء ايمان به پيامبر گرامى اسلام و قرآن در حقيقت اين آيه تهديدى است براى اهل كتاب و اعلامى است به آنها در خصوص اينكه اقرار آنها به يكتايى خدا و فرشتگان و كتب آسمانى و پيامبران ، بدون اقرار