بيان آيهء 136
قرائت
ابن كثير و ابن عامر و ابو عمرو « نزل و انزل » بصيغهء مجهول از باب تفعيل و افعال و ديگران « نزل و انزل » به صيغه معلوم از همان دو باب قرائت كردهاند .
قرائت مجهول بدليل اين آيه است :
« لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ »
( سوره نحل 44 ) و نيز بدليل اين آيه :
« يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ »
( سوره الانعام 114 ) و قرائت معلوم بدليل آيه :
« نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ »
( سوره حجر 9 ) و
« أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ »
( سوره نحل 44 ) .
مقصود
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
: در بارهء اين جمله سه قول است :
1 - اى كسانى كه بوسيلهء اقرار به خدا و رسول ، ايمان ظاهرى آوردهايد ، در باطن نيز ايمان بياوريد تا ظاهر و باطن شما با هم موافق باشند . اين معنى صحيح و مورد اعتماد است . خطاب متوجه منافقانى است كه بر خلاف عقيدهء باطنى خود سخن مىگفتند -
وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ
: اى مردمى كه به ظاهر ايمان آوردهايد باطناً نيز به خدا و رسول و قرآن و كتابهاى آسمانى پيشين ايمان بياوريد .
2 - خطاب ، در حقيقت متوجه مؤمنان است و مقصود كسانى است كه ظاهراً و باطناً ايمان آوردهاند و منظور اين است كه : در آينده نيز بر اين ايمان استوار بمانيد و از آن جدا مشويد . اين قول از حسن و مختار جبايى است . وى گويد : ايمان - كه به معناى تصديق است - باقى نمىماند ، بلكه دوام آن به اين است كه انسان در همه حال ، آن را تجديد كند .
3 - خطاب ، به اهل كتاب است . آنها امر شدهاند كه به پيامبر اسلام و قرآن ايمان