اوست . نه ضعيف است كه بخواهد تحصيل نيرو كند ، نه محتاج است كه بخواهد رفع حاجت كند و نه عاجز است كه بخواهد ، قدرتى به كف آورد . بنا بر اين امرها و نهىهاى او بخاطر نعمت و منت و رحمت او نسبت به ماست .
وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً
: او هرگز بخلق احتياجى نداشته ، بلكه خلق همگى محتاج او هستند . او نسبت به شما كارهايى نيكو كرده و نزد شما نعمتهايى نيكو بوديعت گذارده است كه سزاوار حمد و ستايش است . شما كارى كنيد كه نعمتهاى خداوند دوام پيدا كند و از شما قطع نشود . يعنى از معصيتش بپرهيزيد و بسوى طاعتش بشتابيد . سپس فرمود :
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
: او حافظ همه چيز است و هيچ چيز از علم او پوشيده نيست و از حفظ و تدبير هيچ چيز خسته نمىشود و با وسعت قلمرو حكومتش به كسى نياز ندارد .
چرا
« لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ »
سه بار تكرار شد ؟
برخى گفتهاند : به منظور تاكيد و ياد آورى است . برخى هم گفتهاند : بخاطر اين است كه سه مطلب را آشكار سازد :
1 - بيان اينكه اطاعت خدا در آنچه دستور مىدهد ، واجب است ، زيرا حكومت آسمانها و زمين از اوست .
2 - بيان اينكه خداوند از مردم بى نياز است و مردم به او حاجت دارند و سزاوار حمد است زيرا حكومت آسمانها و زمين از اوست .
3 - بيان اينكه حفظ و تدبير مردم از اوست ، زيرا حكومت آسمانها و زمين از اوست .