بيان آيهء 131 - 132
مقصود
پس از آنكه خداوند خبر داد كه هر يك از زن و شوهر را بفضل خود پس از جدايى بى نياز مىگرداند ، مطلبى را بيان مىكند كه مردم را راغب مىسازد كه خير و خوشى را از وى مسألت دارند ، از اينرو مىفرمايد :
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
: براى خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است . در اينجا خبر از كمال قدرت و توسعهء قلمرو حكومت خود مىدهد . يعنى كسى كه مالك آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، مىباشد ، برايش دشوار نيست كه بعد از جدايى و تنهايى ، اسباب بى نيازى و انس فراهم گرداند . سپس وصيت و تقوى را كه خير دنيا و آخرت در آن است ، بيان داشته ، مىفرمايد :
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ
: مقصود يهوديان و مسيحيان و جز آنهاست .
وَ إِيَّاكُمْ
: و شما مسلمانان را در كتاب آسمانى ، قرآن
أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ
: ما به آنهايى كه پيش از شما داراى كتاب بودند و به شما توصيه كرديم كه از معصيت خدا و مخالفت امر و نهى او اجتناب كنيد ، تا گرفتار كيفر ، نشويد .
وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
: و اگر شما سفارش خداوند را منكر شويد و مخالفت كنيد ، او راست هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است و كفران و سر پيچى شما او را ضرر نمىزنند .
اشاره به اين است كه : امر امتها باطاعت و نهى ايشان از معصيت ، به خاطر اينكه جمعيت بيشترى بدست آورد و كمكى از آنها بگيرد و بوسيلهء ايشان رفع نيازى كند ، نيست ، زيرا مالكيت و سلطنت آسمانها و زمين و همه چيزهايى كه در آنها هستند ، از