بيان آيهء 133 - 134
مقصود
در آيات پيش بيان فرمود كه او را بخلق نيازى نيست ، زيرا بر آسمانها و زمين حكومت مىكند . اكنون بيان مىكند كه او نسبت به خلق خويش كمال قدرت را دارد و مىتواند مخلوقات خود را هلاك كند يا نجات بخشد و پس از نابود كردن ، در جاى آنها افرادى ديگر قرار دهد . از اينرو مىفرمايد :
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ
: اى مردم ، اگر خدا بخواهد ، شما را هلاك و نابود مىسازد . برخى گفتهاند : اين جمله محذوفى دارد . يعنى اگر بخواهد شما را نابود كند ، نابودتان مىكند .
وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ
: و مردى ديگر جز شما را مىآورد كه پيامبرش را يارى و پشتيبانى كنند .
در روايات است كه چون اين آيه نازل شد ، پيامبر گرامى اسلام دست خود را بر پشت سلمان زد و گفت : « آنان كسان اين ، هستند » يعنى ايرانيان عجم .
وَ كانَ اللَّهُ عَلى ذلِكَ قَدِيراً
: خداوند همواره بر اين كار قادر بوده و هست و مىتواند قومى را بقومى تبديل كند و مردمى را فانى كند و دوباره باز گرداند . سپس در بارهء عظمت ملك و قدرت خود و اينكه پاداش دو جهان در كف اوست ، مىفرمايد :
مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا
: آنان كه غنيمت و منافع دنيا را مىخواهند . . .
در اينجا از حال كسانى خبر مىدهد كه نسبت به جناب محمد ص اظهار ايمان كردند ولى دو روى و نفاق مىكردند و مقصودشان اين بود كه از مال دنيا بهرهاى برگيرند .
فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
: خداوند مالك دنيا و آخرت و پاداش آنهاست .