كه دوست بدوست و پدر بر پسر ترحم كند و عذابش نكند ، با اينكه آنها اقرار دارند كه خداوند آنها را عذاب مىكند و اين مطلب بر طبق كتاب ايشان است و اگر قبول نداشته باشند ، كافرند و يهوديان معترف بودند كه به مدت چهل روز - كه گوساله را پرستيده بودند - عذاب مىبينند . برخى گفتهاند : « يعذب » اگر چه مضارع است ، لكن به معناى ماضى است . يعنى چرا شما را عذاب كرد ؟ شما اقرار داريد كه بر اثر پرستش گوسالهء سامرى گرفتار عذاب خداوند شديد و همچنين خداوند بكيفر كردارتان شما را به شكل بوزينگان و خوكان در آورد و بخت نصر را بر شما مسلط كرد تا شما را به سختى شكنجه دهد . آيا اينها عذاب نيستند ؟ اگر شما دوستان خدا هستيد ، چرا عذابتان كرد ؟
بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ
: آن چنان كه شما فكر مىكنيد ، نيست ، شما فرزندان خدا نيستيد ، بلكه شما هم از اولاد آدم و مخلوق او هستيد . اگر نيكى كنيد ، پاداش آن را مىبينيد و اگر بدى كنيد ، بكيفر آن مىرسيد . همانطورى كه همهء انسانها هستند و شما را بر آنها امتيازى نيست .
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ
: اگر چه خداوند ، تنها بدكاران را عذاب مىكند ، لكن مىگويد : هر كه را بخواهد ، مىآموزد و هر كه را بخواهد كيفر مىدهد ، زيرا بلاغت سخن در هيمن تعبير است و ديگر اينكه بطور ايجاز و اختصار دلالت مىكند بر اينكه همهء امور به خدا باز مىگردند و خداوند بر طبق حكمت خود آنها را انجام مىدهد .
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
: ملك آسمانها و زمين و ما بين آنها ، از خداست ، بنا بر اين او را فرزندى نيست ، زيرا فرزند از جنس پدر است نه ملك پدر .
وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
: و امور بندگان بسوى خداوند بازگشت مىكند ، بنا بر اين هيچ كس جز او مالك سود و زيان ايشان نيست ، زيرا اين عبارت دلالت دارد بر اينكه در روز قيامت ، احدى داراى قدرت و مقام نيست .
اين تعبير دلالت ندارد بر اينكه : در روز قيامت ، مردم از لحاظ مكان به خداوند قرب پيدا مىكنند ، بلكه تسلط و فرمانروايى او را نسبت بمردم مىرساند .