بيان آيهء 17 - 18
لغت
احباء : جمع حبيب ، دوستان . كلمهء حب كه به معناى دوستى است ، گاهى هم به معناى ميل و اراده استعمال مىشود .
اعراب
لَقَدْ كَفَرَ
: حرف لام ، جواب قسم . يعنى « اقسم لقد كفر . . . »
وَ ما بَيْنَهُما
: يعنى ما بين آسمانها و زمين . در اينجا علت اينكه ضمير ، مثنى آورده شده ، اين است كه منظور دو نوع است : نوعى سماوى و نوعى ارضى .
مقصود
اكنون مطالبى را كه مسيحيان در بارهء عيسى گفته بودند ، نقل كرده ، مىفرمايد :
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ
: آنها گفتند : خداوند ، مسيح بن مريم است و بدين ترتيب ، كافرى پيشه كردند ، زيرا اين سخن را - واقعاً - از روى عقيده مىگفتند . علت اينكه اين گفتار ، سبب كفر آنها شد ، دو چيز است :
1 - آنها كفران نعمت كردند ، زيرا نعمت را به كسانى كه مدعى خدايى آنان بودند ، نسبت دادند .
2 - آنها كافر شدند . زيرا مسيح را كه يكى از آفريدگان خدا بود ، بصفات خدا متصف كردند و گفتند : او خداست . بديهى است كه هر كسى جاهل به خداوند است : كافر است . زيرا چون نعمت خدا را تضييع كردند ، گويى نعمت را به غير خدا نسبت دادهاند .
قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
: به آنها بگو : كى قادر است كه شما را در برابر امر خدا حفظ و حمايت كند . اين تعبير ، به اين معنى است كه خداوند مالك و صاحب