كه قابل توجه نباشد ، زيرا ضرر و ترس كم ، سر انجام بنفع باز مىگردد . پس منظور اين است كه خداوند كسانى كه از چيزهايى پيروى مىكنند كه رضاى خدا در آن است ، به راه سلامت هدايت مىكند و سلام و سلامت ، مثل ضلال و ضلالت است .
مقصود از هدايت بسوى راههاى سلامت ، اين است كه : لطف خود را شامل حال آنها مىسازد تا به راه حق قدم نهند .
وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ
: و آنها را از كفر بايمان مىآورد ، زيرا كفر همچون ظلمتها موجب حيرت و سرگردانى مىشود و ايمان - همچون نور - موجب هدايت و بصيرت مىگردد .
بِإِذْنِهِ
: اين رهبرى بسوى ايمان از لطف خداوند است .
وَ يَهْدِيهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
: و آنها را به راه حق - كه دين اسلام است - هدايت مىكند . اين معنى از حسن است . ابو على جبايى گويد : آنها را به راه بهشت هدايت مىكند .