بيان آيهء 15 - 16
لغت
رضوان : خشنودى ، رضا ، ضد غضب ، ارادهء پاداش مردمى كه سزاوارند .
برخى گفتهاند : رضوان يعنى مدح بر طاعت .
على بن عيسى گويد : رضوان عبارت از چيزى است كه مقتضاى آن وقوع طاعت خالص و ضد آن غضب است ، زيرا خشنودى از كارى كه گذشته صحيح است و ارادهء كار گذشته صحيح نيست .
لكن اين مطلب صحيح نيست ، زيرا « رضا » و خشنودى ، عبارت از ارادهء انجام كارى است از ديگرى ، جز اينكه هنگامى اين خشنودى حاصل مىشود كه مقصود حاصل گردد و كراهتى عارض نشود ، بنا بر اين رضا و خشنودى هنگامى تحقق مىيابد كه مقصود حصول يابد . بدين ترتيب ، نخست ارادهاى بر كارى از غير تعلق پيدا مىكند و هنگامى كه آن كار انجام يافت ، برضا و خشنودى تعبير مىشود .
مقصود
در آيهء پيش خداوند داستان پيمان شكنى و نافرمانى اهل كتاب را بيان داشت ، اكنون آنها را دعوت به ايمان مىكند و به آنها مىگويد پيامبر گرامى اسلام كسى است كه اسرار كتابهاى شما را بيان مىكند و بدين ترتيب ، حجتى براى شما باقى نمىگذارد .
فرمود ،
يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيراً مِمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتابِ
:
اى يهوديان و اى مسيحيان ، پيامبر ما محمد ص بسوى شما آمد تا بسيارى از مطالب كتابهاى آسمانى - از قبيل سنگسارى زناكاران و امور ديگر - كه مخفى و از راه سوء تفسير ، تحريف مىكرديد - براى شما بيان كند . در اينجا با اينكه مقصود يهوديان و