بيان آيهء 5
مقصود
اكنون در اين آيهء شريفه ، خداوند متعال ، در بارهء خواركيها و زناشويىهاى حلال ، به منظور تكميل مطالب پيش ، مىفرمايد :
الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ
: در اين باره گفتگو كردهايم . مقتضاى اين جمله ، حلال بودن هر طعامى است كه دليلى بر حرمت آن نداشته باشيم .
وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ
: در بارهء اين طعام ، اختلاف كردهاند :
اكثر مفسرين گويند : مقصود ذبيحههاى اهل كتاب است . نظر اكثر فقها نيز همين است . جماعتى از اصحاب ما نيز بر همين عقيدهاند . در صورتى كه مقصود ، ذبيحهء اهل كتاب باشد ، باز هم اختلاف ديگرى پيدا شده است .
ابن عباس ، حسن ، عكرمه ، سعيد بن مسيب ، شعبى عطا و قتاده گويند : مقصود ذبيحهء كتابيانى است كه پيرو تورات و انجيل باشند . اينان اجازه دادهاند از ذبيحهء مسيحيان بنى تغلب استفاده شود .
ربيع از شافعى نقل كرده است كه : ذبيحهء آن كتابيانى حلال است كه تورات و انجيل بر ايشان يا نياكانشان نازل شده باشد ، لكن ذبيحهء كسانى كه به كيش آنها روى آورده و با ايشان در آميختهاند ، حلال نيست ، و ذبيحههاى بنى تغلب نيز حرام است .
اين مطلب را از على عليه السلام و سعيد بن جبير نيز نقل كردهاند .
ابو الدرداء و ابن عباس و ابراهيم و قتاده و سدى و ضحاك و مجاهد و طبرى و جبايى و بلخى و . . . گويند : مقصود از طعام اهل كتاب ، ذبيحهء ايشان و ساير خوردنيهاست .
برخى گفتهاند : مقصود حبوب و دانهءهاى خوراكى و چيزهايى است كه به تذكيه محتاج نباشد . اين مطلب از امام باقر ( ع ) نيز روايت شده است . جماعتى از زيديه