آيه نازل كرد : يكى در زمستان ( آيه 12 همين سوره ) و ديگرى در تابستان ، كه همين آيه است . از خليفهء دوم روايت است كه : از پيامبر ، در بارهء « كلاله » سؤال كردم فرمود : « آيه صيف » ترا بس است .
مقصود
خداوند متعال در اوايل اين سوره ، برخى از سهام ارث را بيان كرد . اكنون در پايان سوره ، دنباله اين مطلب را بيان مىدارد :
يَسْتَفْتُونَكَ
: از تو در بارهء ميراث خواهران و برادران ( كلاله ) سؤال مىكنند .
قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ
: بگو : خداوند ، حكم ميراث خواهران و برادران را براى شما بيان مىكند . حسن مىگويد : مقصود از كلاله ، خواهران و برادرانند .
از ائمه ما نيز چنين نقل شده است ، ابو بكر و جماعتى از مفسران گويند : كلاله ، سواى پدر و فرزند است .
إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ
: سدى گويد : يعنى شخصى بميرد و داراى فرزند ذكور و اناث نباشد . اين مطلب را مذهب اماميه ، موافق است پس مقصود اين است كه ميتى كه داراى پدر و مادر و فرزند نباشد . . . علت اينكه ما پدر و مادر را هم مىافزايم اجماع است . و انگهى لفظ « كلاله » هم از اين معنى خبر مىدهد ، زيرا كلاله نام آن خويشاوندانى است كه ميت را احاطه كنند نه آنهايى كه به ميت چسبيدهاند . حال آنكه پدر و مادر - مثل فرزند - چسبيدهء ميت هستند بنا بر اين تنها خواهران و برادران ، ميت را احاطه مىكنند .
وَ لَهُ أُخْتٌ
: اين ميت كه داراى فرزند و والدين نيست ، خواهرى دارد - اعم از پدرى و مادرى يا پدرى . البته در بارهء كلالهء امىّ در اول سوره ، بحث شده است .
فَلَها نِصْفُ ما تَرَكَ
: خواهر را از تركهء ميت ، يك دوم است . ( اين يك دوم بالفيض است باقى را هم بنا بر بطلان تعصيب به او رد مىكنند )
وَ هُوَ يَرِثُها إِنْ لَمْ يَكُنْ لَها وَلَدٌ
: هر گاه ميت ، زنى باشد كه داراى فرزند و والدين نباشد و برادرى داشته باشد از پدر و مادر يا پدر ، همهء مال ، براى اوست .