سورهء مائده
بنا بر قول ابن عباس و مجاهد ، اين سوره در مدينه ، نازل شده است . جعفر بن مبشر و شعبى گويند : همهء آيات اين سوره ، در مدينه نازل شده است ، باستثناى
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . . »
( آيهء 3 ) كه در سفر حجة الوداع ، هنگامى كه بر شتر خود ايستاده بود نازل گرديد .
عدد آيات
بنا بر عدد كوفى 120 و بنا بر عدد بصرى 123 و بنا بر عدد ديگران 122 است .
غير كوفيان ، نخستين آيهء سوره را تا
« بِالْعُقُودِ »
يك آيه مستقل مىدانند .
همچنين آيه 15 تا
« وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ »
يك آيه ، حساب كردهاند . بصريان نيز علاوه بر اين دو مورد ، آيه 23 تا
« فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ »
يك آيه دانستهاند .
فضيلت
ابى بن كعب ، از پيامبر گرامى روايت كرده است كه : « هر كس سورهء مائده را بخواند ، خداوند بعدد هر چه يهودى و مسيحى در روى زمين است به او مزد مىدهد و ده حسنه براى او ثبت و ده گناه از او محو مىكند و ده درجه براى او بالا مىبرد » « 1 » عياشى باسناد خود از على ع نقل كرده است كه : قرآن ، بعضى بعضى را نسخ ميكرد و اخذ آن به امر پيامبر بود ، تا اينكه سورهء مائده نازل شده كه احكامى مربوط به سابق را نسخ كرد ولى چيزى را از آن نسخ نشد . اين سوره هنگامى نازل شد كه پيامبر سوار بر استرى بود . سنگينى وحى چنان بود كه استر را از حركت باز داشت و طولى
هامش
( 1 ) - بايد توجه داشت كه در اين مورد نيز يادى از مسيحيان و يهوديان و رفتار آنها با حضرت موسى و عيسى شده ، از اينرو پيامبر گرامى مىفرمايد : به عدد يهوديان و مسيحيان . . .