بيان آيهء 172 - 173
عدد آيات
بنا بر عدد شامى سه آيه و بنا بر عدد ديگران دو آيه است .
لغت
استنكاف : خوددارى از چيزى . اصل اين كلمه « نكفت الدمع » است . يعنى اشك را از گونهام دور ساختم . شاعر گويد :
فبانوا فلو لا ما تذكر منهم * من الخلف لم ينكف لعينك مدمع
يعنى : آنها جدا شدند و اگر بخاطر سوگندى كه به ياد آوردند نبود ، اشكى از ديدهء تو پاك نمىشد .
استكبار : فزونى طلبى بدون شايستگى . فرق آن با تكبر ، اين است كه در تكبر ممكن است شايستگى باشد ، از اينرو خداوند را « متكبر » گوييم ، نه « مستكبر »
شان نزول
روايت است كه مسيحيان نجران ، از پيامبر پرسيدند : چرا سرور ما را عيب مىكنى ؟
فرمود : سرور شما كيست ؟
گفتند : عيسى فرمود : در بارهء او چه گفتهام ؟
گفتند : مىگويى بنده و فرستادهء خداست ! از اينرو اين آيات ، نازل گرديد .
مقصود
قبلا در پيرامون مسيح و عقايد مسيحيان در بارهء وى ، سخن گفت . اكنون به رد آنها پرداخته ، مىفرمايد :