ندارند . با اينكه امير اول بر امير دوم برترى دارد ، لكن با اشتراك در امارت ، از يك سو و كمى فاصله ، از سوى ديگر ، اين نوع استعمال ، صحيح است . حال آنكه صحيح نيست بگوييم : از اين كار نه امير استنكاف دارد ، نه وزير ! زيرا امير و وزير ، در امارت شركتى ندارند و فاصلهء آنها زياد است .
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ
: آنان كه ايمان آورده ، كارهاى شايسته كنند ، خداوند متعال پاداش آنها را مىدهد . در اينجا خداوند ، مردمى را كه اهل ايمان و طاعتند ، وعده مىدهد كه پاداش اعمال نيكوى آنها را - بطور كامل و وافى خواهد داد .
وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
: و آنها را بيشتر از آنچه وعده كرده است ، از فضل و كرم خود ، پاداش مىدهد ، پاداشى كه آنها به اندازهء آن پى نمىبرند ، زيرا وعده داده است كه در برابر هر كار نيكى ده تا هفتاد تا هفتصد برابر و . . . اجر خواهد داد . بديهى است كه اين زيادتها ناشى از تفضل خداوند است .
وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَ اسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذاباً أَلِيماً
: آنان كه از اقرار به يكتايى خداوند ، خوددارى كردند و از اطاعت و پرستش كبر ورزيدند ، گرفتار عذاب دردناك خداوند خواهند شد .
وَ لا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً
: آنان را نه دوستى است كه از عذاب ، نجات بخشد و نه ياورى كه از عقاب ، خلاص گرداند .