بيان آيهء 164 - 165
اعراب
و رسلا : نصب اين كلمه ، دو وجه دارد : 1 - به تقدير فعل « قصصنا » كه با فعل بعد تفسير شده است 2 - به تقدير « ارسلنا » زيرا
« إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ »
در آيهء پيش بر اين معنى دلالت دارد . اين عقيده از زجاج است . فراء گويد : در اصل « انا اوحينا اليك و الى رسل » بوده كه چون « الى » حذف شد ، فعل منصوب گرديد
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ
: حال است يا نصب آن به تقدير فعل « اعنى » است .
مقصود
در آيهء پيش ، عدهاى از پيامبران عظيم الشان را نام برده ، اكنون نيز بطور اجمال به وصف آنها پرداخته . مىفرمايد :
وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ
: و پيامبرانى ديگر ، كه سرگذشت آنان را براى تو بازگو كرده ، شأن و امور آنها را به تو شناسانديم .
برخى گويند : قبلا وصف آنان را در خارج از آيات قرآنى ، سپس بوسيلهء آيات قرآنى به او وحى كرد .
برخى نيز گفتهاند : قبلا سرگذشت آنان را در مكه ، طى سورهء انعام و سورههاى ديگر كمى براى او شرح داده بود زيرا سورهء نساء در مدينه نازل شده است .
وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ
: اين عبارت دلالت دارد بر اينكه : خداوند متعال ، پيامبران بسيارى فرستاده كه نام و سرگذشت ايشان در قرآن كريم نيامده و تنها عدهاى از آنان را بخاطر فضليتشان ياد كرده است .
وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً
: خداوند ، بدون واسطه ، با موسى سخن گفت ولى با ساير پيامبران بواسطهء وحى ، سخن مىگفت . برخى گفتهاند : ذكر كلمهء « تكليم » براى اين