بيان آيهء 163
قرائت
حمزة و خلف « زبورا » بضم باء و ديگران بفتح خواندهاند ضم زاء بدليل اين است كه ممكن است جمع « زبور » باشد ، مثل : « تُخوم » جمع « تخوم » و « عُذوب » جمع « عذوب » . غير از اين سه كلمه ، ديگر جمعى بر اين قياس نداريم و ممكن است جمع « زبر » به معناى « مزبور » باشد .
لغت
زبر : سنگ كارى چاه ، عقل ، نوشتن كتاب . زبرهء آهن : قطعهء آهن .
مقصود
اكنون خداوند پيامبر گرامى را مخاطب ساخته ، مىفرمايد :
إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
: در اينجا نخست پيامبر گرامى را ياد مىكند او اگر چه از لحاظ زمان ، بعد از ديگران است ، لكن از لحاظ فضيلت ، بر ديگران مقدم است .
كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ
: اى پيامبر گرامى هم چنان كه به نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم ، به تو نيز وحى كرديم . علت اينكه پس از پيامبر گرامى اسلام ، نام نوح را مىبرد ، اين است كه وى پس از آدم ( ع ) ابو البشر است ، چنان كه قرآن گويد :
« وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ »
( صافات 77 يعنى ذريهء او را باقى گزارديم ) .
برخى گفتهاند : علت اين است كه عمر او از همهء پيامبران طولانىتر بوده و معجزهاش اين بوده كه 950 سال در ميان مردم زندگى كرد ، بدون اينكه يكى از دندانهايش بيفتند يا از خوراكش كاسته شود يا موى او سپيد گردد .
ديگرى گفته است : علت اين است كه وى در دعوت خود پافشارى زيادى كرد و هيچ كس باندازهء او سختى نديد و نخستين امتى كه بواسطهء مخالفت پيامبرى از