آيه ، به اتفاق و هماهنگى امر و از جدايى و مخالفت نهى فرموده است . طبرى و بلخى و جماعتى از مفسران نيز چنين گفتهاند . جبايى گويد : اگر انسان در مجلس آنها نباشد و در جايى باشد كه صداى آنها را بشنود ، مانعى ندارد . حرام اين است كه با آنها منشيند و گفتار آنها را مورد انكار قرار ندهد . و نيز گويد : آيه دلالت دارد بر بطلان قول كسانى كه نفى عرض مىكنند و مىگويند : غير از جسم ، چيزى وجود ندارد ! زيرا مىگويد :
تا در حديثى ديگر خوض كنند و اثبات مىكند كه غير از آنچه آنها مىگويند و معتقدند ، چيزى ديگر هم وجود دارد ، كه همان عرض است .
إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً
: خداوند در روز قيامت . اهل كفر و نفاق را در آتش جهنم گرد مىآورد و آنها را مورد عقاب قرار مىدهد ، چنان كه در دنيا بر دشمنى مومنان اتفاق كردند و براى مخالفت با ايشان ، پشتيبان يكديگر بودند .