بيان آيهء 46
لغت
لىّ : فتيله كردن و پيچيدن .
السنه : جمع لسان ، آلت كلام ، زبان ، لغت مثل
« وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ »
( سوره ابراهيم 4 ) يعنى : هر پيامبرى را بلغت و زبان قومش فرستاديم .
طرفه گويد :
و اذا تلسننى السنها * اننى لست بموهون فقر
هر گاه زبانهاى ايشان با من سخن گويند ، من ضعيف و شكسته پشت نيستم .
طعن : گفته مىشود طعن به نيزه و طعن به زبان ، منظور با نيش نيزه زدن و نيش زبان زدن است .
اعراب
مِنَ الَّذِينَ
: در بارهء « من » دو وجه است : 1 - بيان از براى
« الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ »
بنا بر اين عامل آن « اوتوا » است كه در صلهء « الذين » است و ممكن است در صلهء « الذين » نباشد ، مثل : « انظر الى النفر من قومك ما صنعوا » يعنى : به گروهى كه از قوم تواند نظر كن كه چه كردند . 2 - اينكه بنا بر استيناف و استقلال كلام باشد و تقدير اين است : « من الذين هادوا فريق » و موصوف حذف شده است بقرينهء صفت
« يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ »
چنان كه ذو الرمه گويد :
فظلوا و منهم دمعه سابق له * و آخر يثنى دمعة العين بالمهل « 1 »
هامش
( 1 ) - جملهء « دمعه سابق له » موصوفش حذف شده يعنى « و منهم رجل دمعه سابق له و منهم رجل آخر . . . » يعنى آنان بگريه درآمدند ، برخى از آنها اشكش پيشى مىگرفت و برخى اشك چشم را بمدارايى ثنا مىگفت .