وَ طَعْناً فِي الدِّينِ
: و در دين طعنه مىزدند و سخنان زشت مىگفتند .
وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ
: اگر مىگفتند سخن ترا شنيديم و امر تو را اطاعت كرديم و آنچه را آوردهاى پذيرفتم و از ما بشنو و ما را مهلت ده تا بفهميم سخن ترا ، براى ايشان چه در دنيا و چه در آخرت ، مفيدتر و از طعنه زدن بدين و كفر ، براى ايشان بصواب نزديكتر بود .
وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ
: ولى خداوند ايشان را بواسطهء كفرشان از رحمت و پاداش خود دور و محروم ساخته است . بعد از آن از حال ايشان در آينده خبر مىدهد و مىگويد :
فَلا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا
: تنها كمى از آنان ايمان مىآورند . اين پيشگويى خداوند تحقق پيدا كرد و تنها عبد اللَّه بن سلام و يارانش كه عدهء كمى بودند ، ايمان آوردند .
گفته مىشود : منظور اين است كه ايمانى اندك ، باندازهء اينكه جان و مالشان حفظ شود ، مىپذيرند و از اخلاص قلبى بىبهرهاند .
ممكن است منظور اين باشد كه : آنان فقط بكمى از آنچه بايد به آن ايمان آورند ، ايمان مىآورند
.