ص 165 ، ح 178 ؛ صفّار ، ص 348 - 349 ، ح 6 ) از 2 روايت بصائر دربارهء علم ائمّه [ عليهم السّلام ] به زبان انسانهايى كه از دنيا رفته و به صورت حيوانات - معمولا پست - مسخ شدهاند . ( ص 353 - 354 ) ، هيچكدام در كافى نيامده است .
صفّار قريب 14 روايت ، 13 فقره از آنها را در 2 باب اختصاصى ( ص 269 - 274 ، 208 - 209 ، ح 3 ) ، دربارهء توانايىهاى ائمّه [ عليهم السّلام ] در شفا دادن بيمارىهايى همچون جذام و زنده كردن مردگان همانند عيسى بن مريم [ عليه السّلام ] ( آيهء 49 سورهء آل عمران ) ، نقل كرده بود . كلينى هيچ بابى را به چنين توانايىهايى اختصاص نداده است . البته از 14 روايت صفّار ، 4 روايت در كافى آمده ، اما در بابهاى گوناگون پراكنده شدهاند ، به گونهاى كه تأثير آنها بهطور قابل ملاحظهاى ، كاهش يافته است . يكى از اين روايات ، روايت سوم در بابى مشتمل بر 6 حديث دربارهء ولادت امام پنجم ، محمّد باقر [ عليه السّلام ] ، است كه از عدهء قمى [ مرتبط با ] احمد بن محمّد نقل شده ، در حالى كه صفّار آن را از خود احمد با همان اسناد نقل كرده و سند آن را به ابو بصير رسانده بود . ( ص 470 ، ح 3 ؛ صفّار ، ص 269 ، ح 1 )
روايت ديگرى كه در بصائر از احمد بن محمّد از جميل بن درّاج نقل شده بود ، در فروع كافى در كتابى دربارهء « نماز » آمده ( ج 3 ، ص 479 ، ح 11 ؛ صفّار ، ص 272 ، ح 1 ) و از محمّد بن يحيى از طريق همان اسناد نقل شده است . در اين روايت ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] به زنى كه فكر مىكرد پسرش مرده است ، گفت : شايد او نمرده باشد ، به خانه برگرد . و او [ برگشت و ] پسرش را زنده يافت . روايت سوم ، ششمين روايت از 9 روايت موجود در بابى دربارهء ولادت امام موسى بن جعفر [ عليه السّلام ] در اصول كافى است كه در اينجا از عدهء قمى مرتبط با احمد بن محمّد از خود احمد با شكل ديگرى از همان اسناد نقل شده است . ( ص 484 ، ح 6 ؛ صفّار ، ص 272 ، ح 2 )
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 344
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٣٤٤