اسنادى نقل كرده كه صفّار از آن استفاده كرده بود ، اما هيچيك را مستقيما از خود صفّار نقل نكرده است .
در دومين روايت از اين روايات ، كه در كافى از على بن ابراهيم از پدرش و در بصائر از ابراهيم بن هاشم نقل شده ، امام رضا [ عليه السّلام ] تفاوت بين « رسول » و « نبى » و « امام » را توضيح مىدهند :
رسول كسى است كه جبرئيل بر او نازل مىشود و جبرئيل را مىبيند و كلامش را مىشنود و وحى بر او نازل مىشود . گاهى در خواب [ جبرئيل را ] مىبيند ؛ مانند رؤياى حضرت ابراهيم [ عليه السّلام ] . نبى گاهى كلام [ فرشته ] را مىشنود و گاهى شخص [ فرشته ] را مىبيند ، بدون اينكه [ چيزى ] بشنود . امام كلام [ فرشته ] را مىشنود ، اما شخص [ او ] را نمىبيند . ( ص 176 ، ح 2 ؛ صفّار ، ص 369 ، ح 4 )
كلينى 5 روايت جديد را در جاى ديگرى در كتاب « الحجة » آورده كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] به عنوان « محدّث » معرفى شدهاند . ( ص 242 ، ح 1 ؛ ص 247 ، ح 2 ؛ ص 250 ، ح 7 ) 2 روايت در بابى مشتمل بر 20 روايت نقل شده كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] از عدد 12 به عنوان تعداد ائمّه [ عليهم السّلام ] سخن گفتهاند . ( ص 532 ، ح 11 ، ص 534 ، ح 18 ) براى مثال ، 8 روايت ، كه در بصائر در بابى مشتمل بر 13 روايت آمدهاند و با بيان « محدّث بودن ائمّه » ، به اين ورود [ در دل ] و تأثير [ در گوش ] اشاره كردهاند ، در كافى حذف شدهاند . ( ص 321 - 324 ، ح 1 ، 2 ، 4 ، 6 ، 7 ، 8 ، 12 و 13 )
صفّار 24 حديث در اينباره كه ائمّه [ عليهم السّلام ] در « شب قدر » - كه آن را 23 رمضان دانستهاند - از علم خاصى نسبت به وقايع آينده برخوردار مىشوند ( ص 220 - 225 ) 63 و دربارهء اهميت بخصوص شبهاى جمعه ( ص 130 - 132 ) گردآورى كرده است . 64 باب متناظرى كه كلينى دربارهء شب قدر آورده
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 331
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٣٣١