غسل آنچه از فرج ظاهر مىشود در وقت جلوس بر قدمين واجب است واگر داند كه بول
به مدخل ذكر ومخرج ولد وحيض رسيده است شستن آنچه ظاهر باشد واجب است مسألة
غسل إحليل وفرج از آنچه بيرون آيد سواي بول ومنى خون واجب نيست خواه
جامد باشد مثل سنك ريزه وكرم وخواه مايع مثل مذى ووذى ورطوبت فرج وساير
رطوبات اگر خالص باشد وآلوده نبوده باشد به نجاست وهمچنين شستن دبر واجب
نيست از هر چه بيرون آيد الا براز وخون مسألة در مطلق استنجا زوال عين
واثر معتبر است ورايحه اعتبار ندارد وچنانچه در نص حديث وارد شده است چه
رايحه عرض است ومناط حكم نيست ودر استجمار كه عبارت است از استنجاء به أحجار در براز
غير متعدي زوال اثر نيز معتبر نيست بلكه همين زوال عين به أحجار لازم است مسألة
در استجمار سه سيك مقرر است بالفعل يا بالقوة ويك سنگ كه سه شعبه
داشته باشد سه شعبه آن يك سنگ در استجمار مثل سه سنگ متعدد بالفعل است على
الأقوى چه مقصود كه ازاله خبث است از محل به آن حاصل مىشود وثلث مسبحات
كه در حديث شريف نبوي وارد شده شامل آن هست وثلثه أحجار كه در أحاديث
وارد شده است منافى آن نيست اين قول را أكثر أهل تدقيق أصح شمرده اند وقول
إثنا عشر رسالة — صفحة 79
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٧٩