تنشيف رطوبت نجاست به جسمي ظاهر مانند سنك وحذف وپنبه وأمثال آن واجب است تا نماز
صحيح باشد ومحل به آن پاك نمىشود وبر خبثيت نجاست بول باقي مىماند پس نزد وجدان آب
استنجا به آب به طريق معهود شرعي چنانچه مذكور شد واجب است تا نجاست جنب بول
زايل ومحل طاهر وتلتبس به نماز مشروع شود مسألة بر اغلف به اعجام عين بعد از همزه
وفا بعد از لام يعنى بعد كسى كه مختون نباشد واجب است كشف بسره بضم موحده واسكان
سين مهمله قبل از راء مفتوحه كه عبارت است از راس خشفه اگر ممكن بوده باشد تا آب بر
مخرج بول وارد شود چه از بواطن نيست تا وجوب غسل ساقط باشد بلكه در حكم ظاهر وشستن
آن به حكم شرع واجب است واگر حزنتق بضم ميم واسكان را وفتح ماء أولى وكسر تاء ثانيه قبل از
قاف يعين غلاف يا بسره يا بصره ملتهم وچسبنده باشد أشبه پيش من آن است كه به قدر
ممكن ايصال آب به ما تحت غلاف از بسره لازم است همچنان كه جد متجرين در شرح قواعد
گفته است وعلامه در منتهى وشهيد محقق در ذكرى الحاق آن به بواطن كرده مىگويند حكم
تختتن بر أو جارى وظاهر غلاف به جاى بسره واجب الغسل واعتبار وصول آب با تحت
ساقط است مسألة در استنجا مطلقا شستن باطن لازم نيست ودر عدم
وجوب غسل باطن ميان مرد وزن خواه بكر وخواه ثيب فرق نيست وبر ثيب
إثنا عشر رسالة — صفحة 78
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٧٨