بگشود و مدت سه روز شهر را به قتل و غارت داد ، سپاهيانش در قتل و غارت اسراف كردند چندان كه او را مسرف ناميدند . اين رخداد در ذى حجه سال 63 هجرى بود .
گفتار سيد امير على
سيد امير على در " مختصر تاريخ عرب " درباره رخداد حره گويد : وقتى يزيد خبر يافت كه مردم مدينه قيام كردهاند ، جنونش تحريك شد و سخت بهيجان آمد و بىدرنگ سپاهى بسيار از جيرهخواران و ياران بنى اميه از مردم شام بفرماندهى مسلم بن عقبه كه در تاريخ عرب بنام مسرف شهره است بسوى مدينه فرستاد ، مردم مدينه با سپاه شام در حره روبرو شدند و جنگى سخت رخ داد كه در اثناى آن مردم مدينه با آنكه شجاعتى بىنظير نمودند به سختى فرارى شدند . در اين جنگ كه مايهء و بال اسلام و مسلمانان بود نخبه اهل مدينه از چابكسواران و بهترين ياران پيغمبر كشته شدند . امويان حرمت شهرى را كه پيغمبر را پناه داده بود و محل وحى و رسالت بشمار بود از ميان بردند و آن را آلوده كردند . مردم مدينه كه پيغمبر را پناه داده بودند و در مواقع سخت در راه يارى وى فداكارى كرده بودند فجايعى را تحمل كردند كه در تاريخ نظير كمتر دارد تنها ميتوان فجايعى را كه كنستبل فرانسوى مرتكب شد يا وحشيگرى ياران ژرژ فرندسبرك را به هنگام محاصره رم با آن مقايسه كرد . "
" سپاه شام مسجد مدينه را طويله اسبان كرد ، حرم و مكانهاى مقدس را براى ربودن اثاثيه آن ويران كردند ، تقدير ميخواست كه بتپرستى يك بار ديگر بر اسلام چيره شود .
انتقامجوئى و عكسالعمل بتپرستى بر ضد اسلام در اين بار - چنان كه يكى از مورخان اروپائى ميگويد - بسيار سخت و غمانگيز بود . امويان رحمت و ملايمتى را كه اسلام بهنگام غلبه بر آنها - در فتح مكه - بخرج داده بود تلافى كردند ، نخبهء اهل مدينه بعضى كشته شدند و بعضى ديگر فرار كردند و بنقاط دوردست پناه بردند . گروه بسيار كمى كه در مدينه