" عثمان پيرى سالخورده و سست بود از اينرو با آنكه پاكدامن بود و فضائل بسيار داشت از عهدهء زمامدارى برنيامد " .
على بن ابى طالب ( ع )
على بن ابيطالب بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف از طايفهء بنى هاشم بود از قبيلهء قريش . مادرش فاطمه دختر اسد بن هاشم بن عبد - مناف بود كه در مكه اسلام آورد و با پيغمبر بمدينه هجرت كرد . فاطمه از جمله زنانى بود كه در اسلام پيش قدم شد ، على بيست و يك سال پيش از هجرت پيغمبر در مكه تولد يافت : ابو طالب پدر وى مردى عيالمند بود و ثروتى چندان نداشت ، سالى در مكه قحط رخ داد و محمد بعباس عموى خود گفت براى كمك با ابو طالب سرپرستى يكى از فرزندان وى را به عهده گيرد . پس از آن با عباس بنزد ابو طالب رفتند و مساعدت خود را بوى عرضه داشتند ، ابو طالب تقاضايشان را پذيرفت ، عباس سرپرستى جعفر را عهده كرد و محمد على را بخانهء خود برد وقتى محمد به پيغمبرى مبعوث شد على پيش از ديگران به دو ايمان آورد .
در شب هجرت كه مخالفان در صدد قتل پيغمبر بودند على در بستر او خوابيد و پس از وى در مكه ماند و امانتهائى را كه مردم به پيغمبر سپرده بودند به صاحبانش پس داد . در سال دوم هجرت پيغمبر دختر خود فاطمه را به دو داد و حسن و حسين از او بوجود آمدند .
على در همه جنگهاى پيغمبر حضور داشت مگر در سفر تبوك كه پيغمبر او را در مدينه وا - گذاشت . وى از جمله نويسندگان پيغمبر بود .
على در روزگار خلفا
وقتى پيغمبر وفات يافت على به تجهيز و دفن وى پرداخت و عباس - ابن عبد المطلب و فضل و قثم پسران عباس و اسامة بن زيد در اين كار دستيار او بودند . على خويشتن را از همه مسلمانان بخلافت سزاوارتر ميدانست ، زيرا در اسلام پيش قدم بود و از لحاظ نسب و خويشاوندى از