برگردد تا در سمت ديههاى كرانه « زرين رود [ 1 ] » باشد و بىآب نماند . چون ابن قراتكين از اين تصميم آگاه شد جاى خود را تعويض كرد ، تا دشمن راه پشت سرش را نبندد .
پس دو دشمن در جائى به نام « رودبار » روى در روى هم قرار گرفتند كه « زرين رود » ميان دو طرف بود ، ولى به سبب كم آبى فصل ، نه مانع گذشتن سوار بود نه پياده * .
ايشان هفت روز جنگيدند كه روز ششم شدت گرفت و روز هفتم « ابن قراتكين » شكست خورده بگريخت [ 2 ] .
بازگشت به گفتار ابن عميد ، دربارهء اين رخداد ، او مىگفت : من و ركن - الدوله و سپاه چنان گرفتار تنگى و كمبود خواربار و علوفه و همهء نيازها شده بوديم كه مانندش ديده نشده بود . كردان چنان ما را در ميان گرفته بودند كه كسى از ما جرئت نداشت سر از اردوگاه بيرون آرد . راه وارد كردن همه چيز بريده شده بود .
اندك خوراكى كه داشتيم همان بود كه كردان براى ما مىآوردند و به بهاى گزاف به ما مىفروختند ، علوفه نيز همين وضع را داشت . يك كرد ، يك جوال يا توبره يا ظرفى كه در آن آرد نهاده بود مىآورد و به بهايى كه خود معين مىكرد مىفروخت ، چون آن را باز مىكرديم مىديديم تنها روى آن آرد است و باقى را خاك پر كرده است . آردى كه روى آن است نيز ، با خاك آميخته است و قابل استفاده نيست . ايشان همين كار را با گندم و جو نيز مىكردند . در چيزهاى ديگر ترفندهائى همانند اين بسيار داشتند . وى مىگفت : ما يك شتر يا چارپايى ديگر مىكشتيم و گوشتش را ميان گروه بسيار پخش مىكرديم و به عادت ديلمان به همه مىرسانيديم و در گرسنگى و دشوارى شكيبا بوديم . حال دشمنان ترك ما نيز همين گونه بود ولى ايشان شكيبائى ما را نداشتند * و مانند ما قانع نبودند . هنگامى كه ما يك گوساله مىكشتيم ايشان چند برابر آن مىكشتند ، تازه ياران ما خوشحال مىخوردند و به سر كار جنگى خود
هامش
[ ( 1 - ) ]M: - زاينده رود . - خ 6 : 181 پانوشت . مشكويه در اينجا لرها را نيز كرد مىخواند .
مقدسى آن را زاينده رود نامد ( احسن التقاسيم ، ص 592 ) شايد غلط چاپ آمد روز باشد .
[ ( 2 - ) ]M: ابن اثير كه اين جنگ را در رخدادهاى سال 339 ه - آورده گويد : سپاه منصور ابن قراتكين فرمانده ترك سامانيان در محرم 340 ه - شكست خورده نيمه شب بگريخت .