ابن عبد الرزاق شود . چون ديلميان نيز پس از محمد بن مسافر ، على بن فضل [ 1 ] را به رياست پذيرفته بودند ، با ميانجىگرى و هسوذان ميان ايشان ، على بن فضل از « ديسم » فرمانبردارى كرد و كار او درست شد * ديسم به اردبيل رفته ، احمد بن عبد اللّه بن محمود را به وزيرى گمارد ، هنگامى كه ابن عبد الرزاق به آذربايجان آمد ، ديسم به « و زنان » از نواحى « برذغه » عقب نشست تا مالى فراهم سازد و كردان را بسوى خود بخواند .
اشتباه ديسم ، ترسانيدن و دور كردن وزير بود ، كه ورشكستگى او را در پى داشت :
ابن صقر دبيرى نصرانى [ 2 ] بود كه در نواحى خوى و سلماس براى « مرزبان » پيش از اسيرى كار مىكرد . چون خبر روى كار آمدن « ديسم » را شنيد به نزد او رفته ، آنچه ماليات گرد آورده بود براى او برد ، پس مقامى گرامى يافته مورد اعتماد و مشورت او شد ، تا آنجا كه وزير او ، ابن محمود [ 3 ] بيمناك شد و از وى پرهيز كرد .
چون ديسم آمادهء جنگ با ابن عبد الرزاق شد گنجهايش را به ابن محمود وزير تحويل داده دستور داد به كوههاى « موقان » پناه برده بماند تا وضع بهبود يابد .
ابن محمود گنجها را گرفته به اردبيل برد و در نامهاى كه به ابن عبد الرزاق نوشت خود را در اختيار او نهاده [ 4 ] نگهبان خواست و او بفرستاد ، ابن محمود نزد ابن عبد الرزاق تقرب يافت و دست « ديسم » بسته شد . گزارش در روز جنگ به ديسم رسيد ، ناراحتى در وى و يارانش آشكار شد و به شكست او به دست ابن عبد الرزاق انجاميد .
هامش
[ ( 1 - ) ]M: - خ 6 : 65 : على بن فضل صولى ، معرب چولى لقب فئودالهاى گرگان - 6 : 146
[ ( 2 - ) ] هنگامى كه وزير ديسم بود به سال 342 ه - درگذشت ( خ 6 : 197 ) .
[ ( 3 - ) ]M: احمد بن عبد اللّه ( خ 6 : 69 ) .
[ ( 4 - ) ]M: در خ 6 : 196 خواهيم ديد كه پس از پناهندگى وزير ديسم به عبد الرزاق ، دبير عبد الرزاق نيز كه از خراسان با وى آمده بود ، از او جدا شده به ديسم پناهنده شد .