او پلىووند اسفحان [ 1 ] پسر ميشكى ، پيش رويش كشته شدند و على بن ميشكى معروف به بلط [ 2 ] و محمد بن ابراهيم و گروهى از سرداران بزرگ وى اسير شدند . پس دشمن او را در ميان گرفته ، اسير كرد * ، ركن الدوله او را به رى و از آنجا به اصفهان و از آنجا به دژ « سميرم » گسيل داشت . هنگامى كه مرزبان اسير ، به همراه گروهى از سرداران نزديك ركن الدوله ، به اتفاق استاذ راستين ، رئيس ابو الفضل ابن عميد رحمه اللّه ، از رى حركت داده شد ، همواره او عهدهدار نگهبانى مرزبان ، تا رسيدن به دژ مىبود .
ترفندى كه توانست مرزبان را به اصفهان برساند ، و توطئه ديلميان را كه براى كشتن ابن عميد و فرار دادن [ سالار ] مرزبان ، به همراهش آورده شده بودند ، خنثى كرد :
استاذ رئيس ابو الفضل به من گفت : هنگامى كه ما راه ميان رى و اصفهان را مىپيموديم از داد و ستد پيام ديلميان با مرزبان برايم روشن شد ، كه مىخواهند او را ربوده بندش باز كنند و مرا بكشند ، چون نزديك شد كه آشكار شود ، من ترسيدم كه رشته از دست برود ، پس بر آن شدم كه با مرزبان كه در يك كجاوه بود ، همراهى نشان دهم ، روزى كه منتظر اجراى نقشه بود ، به او نزديك شدم و گفتگوكنان ، نرمش نشان دادم . او از آنچه رخ داده است اندوه و ناراحتى نمود ، چون در باغى سبز به او نشان دادم كه پيش از آن ، چنان اميدى به من نداشت ، سرش را به من نزديك كرده گفت : تو را روى با من مىنمايد ، پس اگر راست مىگوئى ، بندها از من باز كن تا من براى تو چنين و چنان كنم . او نويدهائى داد كه معمولا در اين موارد مىدهند . من كه خود را از توطئه ديلميان ناآگاه وانمود كرده بودم گفتم : مىترسم همراهان من كمك نكنند . او گفت : خدا پدرت را بيامرزد ! تو از روند كار آگاه * نيستى ، همهء ياران تو براى بازكردن بند من و كشتن تو هماهنگند ، ساعت را بايد من معين كنم . من گفتم : كافى است كه من مطمئن شوم ، پس از آن من نخستين بندهء خدمتگزار و
هامش
[ ( 1 - ) ]M: چنين است در متن عربى . ولى چون طبرى و ابن اثير در سال 224 ه - . نام برادر مازيار معروف را « ونداسنجان » آوردهاند ، مىتوان اين دو واژه را يكى دانست .
[ ( 2 - ) ] اين نام در خ 575 و 576 بل و در خ 6 : 197 و 214 و 220 بلكا ديده مىشود .