و نيز در آن سال معز الدوله اسپهدوست را دستگير كرده به دژ « رامهرمز » فرستاد [ 1 ] .
گزارش سبب آن :
اسپهدوست دائى فرزندان معز الدوله بود كه : « حبشى » را از خواهر او داشت او بر معز الدوله منت مىنهاد و در رفتار وى را سبك مىگرفت . به معز الدوله گزارش رسيد كه او به مطيع نيز نامه نوشته ، پيشنهاد براندازى معز الدوله را داده و او پذيرفته است . پس چون اين گزارشها تكرار شد ، او را دستگير كرد .
هامش
[ ( 1 - ) ] صاحب تكمله ، دربارهء آن گويد : سبب گرفتارى اسپهدوست آن بود كه به معز الدوله پيشنهاد كرد كه با ابو عبد اللّه ابن داعى [ خ 6 : 89 پانوشت و 114 متن ] بيعت كند .
صيمرى مىگفت : اسپهدوست مىپنداشت اگر خلافت به داعى رسد ، او « امير الامرا » خواهد بود و همين سبب دستگيرى او شد تا در دژ « رامهرمز » درگذشت [ خ 6 : 162 ]M II: چنان كه در پانوشت خ 6 : 269 خواهيم ديد ، پس از مرگ صيمرى نيز ، جانشين او مهلبى ، در سراسر دوران وزيريش ( 339 - 352 ه - ) از اين داعى بيم دارد و او را در بغداد نگاهدارى مىكند و يك سال پس از مرگ مهلبى ، داعى مخفيانه از بغداد به « هوسم » طبرستان مىگريزد .
بويهئيان دوازده امامى سنىزده . با بنى فاطمه ( ع ) و علويان ، همكارى مىكردند ولى حكومت را به ايشان نمىدادند ، چنان كه در همين صفحه و جاهاى ديگر جنگهاى بويهئيان با علويان را مىبينيم و در خ 6 : 174 به بعد جنگ ايشان را با مرزبان گنوسيست مىبينم .
اين مرد يكى از داعيان اسماعيلى را به وزارت داشت و با او پيمان مذهبى بسته بود ( خ 6 : 66 ) بويهئيان ديسم خارجى را نيز كه دشمن مرزبان و در جنگ شكست خورده بود پناه دادند ( خ 6 : 196 ) .
شايد سبب اين پديده همان باشد كه از ابن اثير در پانوشت خ 6 : 124 گذشت ، با اين توضيح كه مشروعيت حكومت غير معصوم نزد دوازده اماميان ، مشروط به غائب بودن امام معصوم است ، زيرا كه فقط در عصر غيبت است كه « حق الناس » در دست « اهل حل و عقد » غير معصوم و « حق اللّه » در اختيار « ولى فقيه » است . و هر گاه حكومت بغداد ، همانند قاهره ، به دست اهل بيت عصمت مىافتاد ، « حق الناس » با « حق اللّه » هر دو يك جا در اختيار معصوم بود ، پس جايى براى حكومت نامعصوم « بويهاى » باقى نمىماند . همكارى عباسيان با شيعيان معتدل دوازده امامى بر ضد شيعيان تندرو را هانرى لائوست « سياست هاشمى » نامد ( سياست و غزالى ، ص 45 ) .