قراصيا ( آلبالو ) :
صمغ آن براى سرفه مفيد است .
قرع ( كدو ) :
پوست كدوى سوخته براى خونريزى از زخمها و درمان آكله و قرحهها سودمند است .
قرمز ( كرم قرمز دانه ) :
همراه با عسل قاعدگى را بند مىآورد .
قصب ( نى ) :
ضماد ريشهاش همراه با عسل پيكان تير را از گوشت خارج مىكند .
قطن ( پنبه ) :
سوختهاش خون زخمها را بند مىآورد و اگر پاره پنبهاى را فتيله كنند و يك سر آن را بر روى زگيل بگذارند و سر ديگرش را آتش بزنند و بگذارند تا احساس سوختن كنند و سه روز اين كار را تكرار كنند زگيل مىافتد و اگر يك سر چوب آن را در گوش بگذارند و سر ديگرش را آتش بزنند آب را جذب مىكند ، پنبهدانه همراه با سكنجبين در اشخاص حرارتى و همراه با دارچينى در سردمزاجها باه را برميانگيزد « 1 » .
قنابرى ( بخند ) :
خوردن و ماليدن آن لكه سياه پوست و لكههاى سفيد و ساير لكهها را مىزدايد .
قيقهر ( رال ) :
پاشيدن آن براى درد دندان و مرهمش براى جراحات و ناسور سودمند است و اگر آن را سرمه كنند چشم را جلا مىدهد .
قينهقينه ( گنهگنه ) :
از داروهاى امريكائى است ( امريكاى جنوبى بخصوص پرو . مترجم ) پوست درخت بزرگى است كه شبيه بخرفه است داخل آن سرخ و بيرونش تيره است ، تلخ است و بوى كمى دارد گرم و خشك در
هامش
( 1 ) اگر پوست غوزهپنبه و نيز پنبهدانه را بجوشانند و صاف كنند و باز بجوشانند تا غليظ شود و روزى چند بار بر سالك ضماد كنند آن را در چند روز بهبود مىبخشد . مترجم