كاكنج ( عروس در پرده ) :
اگر هر روز روزى يك مثقال از آن بخورند براى بيمارى زردى ( يرقان ) سودمند است .
كبر ( كور ) :
ورم طحال را بهر صورت كه استعمال شود خصوصا اگر با سكنجبين خورده شود مىزدايد شيرابهاش كرمها را خارج مىكند و لو آنكه در گوش باشند كه بايد در آن چكانده شود .
كبريت ( گوگرد ) :
با عاقرقرحا ، عسل و سركه براى جذام و دانههاى سودائى سودمند است و بنا بتجربه روغنش براى جرب ، خارش ، كچلى خشونت و زبرى پوست مفيد است روش استعمالش اين است كه مقدارى از آن را در سه برابرش شير بر روى آتش مخلوط كرده سپس آن را در ظرفى از آهن مىريزند و آتش مىزنند و ظرف را نيز بر روى شعلهاى گرفته و كج مىكنند تا قطرهقطره از آن بريزد شستن اندامها با آب آن خارش ، فراموشى ، جرب رعشه ، خشونت پوست و فلج را مىزدايد .
كتان :
بزرش با فلفل و عسل براى پيرمردان باهانگيز است .
كتم ( وسمه ) :
سرمه كردن بزرش از آب آوردن چشم جلوگيرى مىكند و اگر آب آورده باشد آن را مىزدايد .
كتيرا :
همراه با بادام و نشاسته به اندازه مساوى فربهكننده است بخصوص اگر پس از شير نارگيل خورده شود .
كرفس :
اگر به مدت يك هفته عصاره آن را با روغن گل سرخ و سركه بياشامند براى جرب و خارش مفيد است و نيز همراه با گوگرد و بوره ارمنى همين خاصيت را دارد .
كرم ( رز ) :
اگر پوستش را بسايند و بر لثه بپاشند خونريزى آن را قطع مىكند
كرويا ( زيره دشتى - شاهزيره ) :
روزى سه درهم از آن با يك اوقيه