كردن ، قبض كردن ، گرم كردن و يا بتحليل بردن مواد به كار رود .
در مرهمها پارهاى لعابها براى نضج دادن بسختيها نيز بايد افزوده گردد . به منظور خشك كردن و شكستن حرارت بايد صمغهائى در سركه حل و با مردار سنگ مخلوط گردد تا به حد معتدلى قابض و خشككننده و نيز ترميمكننده زخم باشد با توجه به اين مراتب قانون كلى در ساختن مرهمها اين است كه موم بيش از ساير داروها باشد زيرا چسبانندهاى بهتر از آن نيست و اندازه روغن بايد دو برابر آن باشد ، روغن زيتون رسيده براى صاحبان مزاج سرد و روغن زيتون نارس در غير آنها ، روغن كنجد ، براى مواد خشككننده به كار مىروند اندازه روغنها و سركه در تابستان بايد نصف زمستان باشد اما عمر مرهمها بخصوص اگر صمغ آن زياد باشد بيست سال است ، پارهاى بر آنند كه اگر روغن زيتون در مرهم باشد هرگز از نيرويش كم نمىشود اما اگر پيه در آن باشد پس از يك سال فاسد مىگردد و نبايد به كار رود .
داروهاى پاشيدنى مانند پودرهاى داروئى خوردنى هستند كه براى زخمها به كار مىروند همانطور كه مرهمها هم بمنزله معجونها مىباشند اما كاربرد داروهاى پاشيدنى پس از مرهمها براى گوشتآورى زخمهاى تازه هموار يا براى سوختن گوشت فاسد و زدودن آن و يا براى خشك كردن قرحههاى تر و بسيار چركين است . اين داروها اگر براى چشم به كار روند بايد تدبير - هائى در آنها به كار گرفته شود و سنگهاى آن بايد شسته شوند « 1 » اما زاجها اقليميا و توتياى هندى نخست بايد سوخته و سپس شسته شوند ، زاجات را
هامش
( 1 ) منظور از شستن اين است كه يك ماده را كه غير محلول است در آب مىريزند و مىشويند و سپس آن را از آب مىگيرند و استعمال مىكنند . مترجم