خاتمه
[ مراعات اخلاص و حفظ عمل از آفات ]
اگر بنده بتواند اعمال و مراقباتى را كه به آن اشاره شد ، آنگونه كه بايد انجام داده و آن را از آفات حفظ نمايد ، كه خوشا به حال او - ولى حتى عارفان كامل نيز در اينجا ممكن است اشتباه نمايند . بنابراين مراقب نبايد فريب بخورد - و اگر نتوانست آن را انجام بدهد يا در رعايت شرايط آن ناتوان بود ، بايد اولا براى گناهان خود آمرزش بخواهد و در مرحلهء بعد بفهمد كدام گناه توفيق او را سلب نموده ، تا با توبه و جبران ، آثار آن را از بين برده و هميشه مراقب باشد كه آن گناه را مرتكب نشود تا در آينده نيز موفق باشد . همچنين بايد بخاطر گذشته خود اندوهگين بوده و اگر اعمال گذشتهء او قابل قضا مىباشد قضاى آن را بجا آورده و اگر قابل قضا نيست با عمل ديگرى غير از قضا آن را جبران نموده و بهر حال خود را زيانكار ببيند . زيرا عمل خيرى را كه از دست داده گرچه با انجام عوض آن جبران مىشود ولى مىتوانست هم عملى را كه از دست داده و هم عملى را كه مىخواهد با آن گذشته را جبران كند ، هر دو را انجام بدهد . بنابراين بهر حال ضرر كرده است .
مگر اينكه اندوه و افسوس از دست رفتهها باعث محو آثار بىتوفيقى