بزرگى و عظمت بىپايان او را ناچيز شمرده و سزاوار رد ، طرد و راندن و حتى خشم و دشمنى و مجازات مىشود . منشأ آن هم چيزى جز ضعف ايمان و نبودن معرفت نمىباشد . و البته فاسد شدن دل نيز كه ناشى از فرو رفتن در دوستى و ياد دنيا مىباشد در اين جهت بىاثر نيست .
كسى كه در چنين زمانى و با اين زبان و اين گونه به درگاه پروردگارش دعا كند ولى در مسير وزش نسيم فضل و قبول الهى قرار نگرفته و به خواسته و آرزوى خود نرسيده و علامت پذيرش دعا كه همان تغيير حال و تغيير انديشههايى است كه به ذهن او وارد مىگردد ، را در خود نبيند ، بايد بخاطر هلاكت قلب و ضعف ايمان بر خود بگريد ، زيرا معلوم مىشود بنده بيمار و پستى است .
شخص مراقب بايد در دعاى خود موفقيت براى انجام اعمال عيد بخصوص شركت در نماز عيد و قبول آن را از پروردگار خواسته و در ابتدا و انتهاى اين روز به نگهبانان اين روز مراجعه كند ، همانگونه كه بطور مفصل پيرامون اين مطلب در روزهاى مانند آن گفتيم .
[ اعمال شب عيد قربان ]
از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه از پدرانش عليهم السّلام نقل نموده است « امام على عليه السّلام دوست داشت چهار شب در سال خود را فارغ نمايد :
شب اول رجب ، شب نيمه شعبان ، شب عيد فطر و شب عيد قربان »