دعاهاى معصومين عليهم السّلام نيز آمده است : « اى نهايت آرزوى عارفان ! » بنابراين دعا كننده بايد براى رسيدن به تمام خواستههايش همين مطلب را خواسته و هيچ سعادت ديگرى را طلب نكند . زيرا اگر خير و سعادتى كه در پى آن است او را به اين هدف نهايى برساند ، خداوند از آن آگاه مىباشد . و در غير اين صورت معين كردن آن فايدهاى نداشته و حتى گاهى مانعى در جهت رسيدن به هدف اصلى بوده و براى او مضر است . ولى چنانچه گفته شد اين مقام كسانى است كه در شناخت خداوند كامل شده باشند ، آنانى كه خداوند در حديث معراج دربارهء آنان مىفرمايد : « عقل او را غرق در معرفت خود نموده و خود ، عقل او مىشوم . » چه مقام بلند و بالايى ! هنگام خواندن دعاهايى كه وارد شده بفهم كه چه مىگويى و آنچه را مىگويى در خود شكل بده . مواظب باش و مبادا كه با سخنان دروغ و بدون داشتن حالات بندگى و مراسم تضرع و گريه و زارى و نياز با پروردگارت روبرو شوى . مثلا وقتى در دعا مىخوانى : « پروردگارا ! توانايى رفع هيچكدام از احتياجات خود را نداشته و نمىتوانم به خودم سودى رسانده يا ضررى وارد نمايم . اميدى برايم نبوده و دوستى نمىيابم درها به رويم بسته شده و از همه نا اميد شده و روزگار تنها تو را برايم باقى گذاشته است . به همين جهت به درگاهت روى آوردهام . خداى من ! تو با آگاهيت ، با من چگونه رفتار مىنمايى ؟
نمىدانم و كاش مىدانستم كه دربارهء دعايم چه مىگويى ! جوابت
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 452
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤٥٢