است . » اين مطالب قطعا صحيح و درست است . زيرا تكبير شكل زيبايى دارد كه همان گفتن « اللّه اكبر » بوده و حقيقتى در قلب و عمل دارد كه عبارت است از اين كه خداوند را بزرگتر از هر بزرگى و بزرگتر از اين كه توصيف شود بدانى . علامت اين مطلب هم اين است كه دل ، روح و جسم تو ، همگى براى خداى متعال فروتن شود ، بگونهاى كه در مقابل هيچ بزرگى چنين تواضعى نداشته و آنقدر مشتاق همنشينى و انس و مناجات با او باشى كه با هيچ بزرگى اين گونه نباشى و آنگاه كه اين گونه شدى ، با ذكر او تبرك ، با خدمت به او شريف ، از همنشينى با او و الا مقام و از مناجات و انس با او لذت مىبرى ، بيش از آنچه از شخص بزرگ يا شريفى بهرهمند گردى . زيرا لذت عقلى بزرگى و شرف شيرينترين لذتهاست .
زمانى كه روح ، دل و عمل تو زبانت را در تكبير ، تصديق كرد ، خداوند نيز بيش از هر كس ديگرى از تو تشكر مىنمايد ، و همانگونه كه در روايت آمده تو را بزرگ داشته و به خوبى پاك مىكند ولى اگر دل ، حقيقت و عملت مخالف زبانت باشند ، تكبير تو فريبى بيش نبوده و سزاوار خواهى بود كه خداوند تو را دروغگو شمرده و از در خود طرد نمايد . كه در اين صورت ضرر بزرگى را متحمل خواهى شد .
هنگام گفتن « لا إله الا اللّه » آنچه را كه در تفسير آن ، در ضمن ذكرهاى دهگانه گفتيم به ياد آور ، همچنين در موقع الحمد للّه گفتن خدا
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 445
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤٤٥