را از همسايههاى او بردارند . پس از آن عذاب نشده و وضع ما خوب شد . وقتى از خواب بيدار شدم ، در پى همسر او رفته ، او را يافته و از همسر ، مرگ و مكان دفن او را پرسيدم : نشانيهاى او همان بود كه عشّار گفته بود . از حالات و كارهاى همسرش پرسيدم و در ميان كارهاى همسرش كه مربوط به امام حسين عليه السّلام باشد غير از مداومت بر زيارت عاشورا چيز ديگرى نيافتم .
برادرم ! مهربانى و وفاى او عليه السّلام را ببين . چگونه در يك شب سه بار از زنى ديدار كرده و واسطهء او مىشود بگونهاى كه همسايگان او و حتى عشّار از شفاعت او بهرهمند مىشوند . خداوندا ! درود و سلامهاى ما را در هر لحظه و تا ابد و به اندازه علم و رضايت خود و بطور بىپايان به او برسان .
بعد از اين كه امام عليه السّلام را آنگونه كه سزاوار است زيارت نموده و خواست دعا كند - و اگر حال و توفيق او اقتضا مىكرد - دوازده ركعت نماز بجا آورد ، در هر ركعت يك بار « فاتحه الكتاب » « آية الكرسى » و « قل هو اللّه احد » بخواند . پس از آن باندازهاى كه مىتواند قرآن خوانده سپس سجده كرده و بعد از سجود بگويد : « سبحان من لبس العز . . . » و سپس خواستههاى خود را از خدا بخواهد . اگر حال اين نماز را نداشت ، پيش از اين كه از حرم خارج شود ، در زير آسمان دو ركعت نماز خوانده ، آنگاه بازگشته و امام عليه السّلام را زيارت كند . و اگر در غير كربلا بود بعد از نماز ظهر و عصر و در زير آسمان اين دو ركعت را بجا
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 442
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤٤٢