آورده و سپس به محل دعاى خود برود . او بايد اين دو ركعت را به خوبى بجا آورد . زيرا بمنزله هديهاى است كه انسان پيش از حضور در پيشگاه بزرگان آن را بعنوان هديه به او تقديم مىكند .
گشودن درهاى دعا از جانب خداى متعال كرامتى است كه هيچ مخلوقى توان چنين كارى را ندارد . در دعا در بزرگى است كه با تمامى درهاى سعادت برابرى كرده ، آسانتر از تمامى اين درها بوده و در ميان درهاى سعادت درى نيست كه بتوان با آن به تمامى اهداف جزئى و كلى ، دينى و دنيوى و تمامى آرزوها و اهداف رسيد .
شرايط آن مربوط به اصلاح عقيده و معارف است . و ساير شرايط آن كه به اعمال جسمى مربوط مىشود شرايط كمال دعا مىباشد و تمامى آنها آسان و راحت است ، مانند گريه كردن ، انگشترى بدست كردن ، با عجله دعا نكردن ، تمجيد كردن ، حمد كردن ، صلوات فرستادن بر پيامبر و آل او عليهم السّلام ، اعتراف به گناهان ، شريك كردن مؤمنين در دعا و پايان بردن دعا با « صلوات فرستادن » ، « ما شاء اللّه گفتن » و « لا قوة الا باللّه گفتن » . شرايط معنوى و قلبى آن نيز ، در يك كلام داشتن ايمان حقيقى به خدا ، صفات و نامهاى اوست . و آنگاه كه قلب بنده به خدا و به قدرت و علم ، عنايت و جود و كرم و راستگويى او ، و دعوت بندگان به دعاى خود ايمان آورده و دعا كند بدون شك به خواستهء خود يا عوض خواسته خود مىرسد . در هنگام نشستن براى دعا آرامش و وقار داشته و باندازهء نشاط خود ذكرهايى را كه قبل از
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 443
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤٤٣