[ مقدم كردن برادران دينى بر خود هنگام دعا ]
اگر بعد از بوجود آوردن اين شرايط در خود ، هنگام دعا برادران صميمى را بر خود مقدم نموده و نام تك تك آنان را برده ، از خداوند حاجات آنان را خواسته ، و تك تك نيازهاى خصوصى آنان و سپس خواستههاى عمومى آنان را بگويى ، نه تنها ضرر نكرده بلكه به سود آورترين تجارتها خواهى رسيد زيرا در صورتى كه بخاطر خدا آنان را در دعا بر خود مقدم نمايى ، با زبانى براى خود دعا كردهاى كه حتى باندازهء يك چشم بهم زدن هم نافرمانى خدا را ننموده است ، با زبان فرشتگان معصوم ، بلكه با زبان خدا پروردگار جهانيان ، بلكه يك دعا را با دعاهاى بىپايان عوض كردهاى . چنانچه از « ابن ابى عمير » روايت شده كه از « زيد نرسى » نقل كرده كه گفت : با « معاويه بن وهب » در « موقف » بودم . او دعا مىكرد دقت كردم ببينم چه مىگويد . ديدم اصلا براى خود دعا نكرد بلكه براى افرادى از نقاط مختلف بطور تك تك با ذكر نام آنان و نام پدرانشان دعا كرد . و به همين عمل مشغول بود تا مردم از آنجا بازگشتند . گفتم : عمو ! چيز عجيبى از تو ديدم . گفت :
كجايش تعجب داشت ؟ گفتم : همين كه برادرانت در اينجا بر خود مقدم كرده و براى تك تك آنان دعا كردى گفت : تعجب ندارد ، فرزند برادرم ! از مولاى من و مولاى تو و مولاى هر مرد و زن مؤمنى - و به خدا قسم سرور تمام پيشينيان و آيندگان ، بعد از پدرانش - شنيدم - و